Blogs

Bloggers blijven u informeren over de stand van zaken over Positieve Psychologie. Wilt u op de hoogte blijven meld u dan aan voor ToPPics de gratis nieuwsbrief.

Vluchtelingen en positieve psychologie – Kan dat samen?

Auteur(s)
Laura Weiss

Het thema vluchtelingen is alomtegenwoordig. In de media werd al vrij snel van de ‘vluchtelingencrisis’ gesproken. Niet onterecht: de grootste vluchtelingenstroom in Europa sinds de 2de Wereldoorlog, mensen die geen dak boven hun hoofd hebben, gemeenten die overbelast zijn overvraagd, racistisch geweld tegen en door vluchtelingen, ik kan zo wel doorgaan. Maar als je goed kijkt, vind je af en toe positieve meldingen tussen alle ellende. En die hebben we hard nodig in tijden van crisis.

In deze meldingen herken ik veel elementen uit de positieve psychologie. Passie (iets waar ik zelf onderzoek naar doe) en talenten lijken een grote rol te kunnen spelen bij een goede integratie. Zo heb je voorbeelden van vluchtelingen die lid van een club worden en daardoor in een handomdraai integreren.

Mijn favoriete verhaal gaat over de Nigeriaanse vluchteling Emmason Amaraihi, die in een klein Alpenstadje in een Beiers mannenkoor mee zingt [i]. Emmason, 32 jaar, leeft in de sporthal die als onderkomen voor vluchtelingen dient. Hij liep een keer gewoon bij een repetitie van het koor binnen, één van de oudste verenigingen in Beieren. Na de aanvankelijke verassing nam deze traditionele club met voornamelijk wat oudere heren hun nieuwe bas Emmason hartelijk op in hun midden. De Beierse liedteksten zingt hij ondertussen vloeiend mee. Voor de meesten is hij de eerste vluchteling die ze persoonlijk hebben leren kennen en de vooroordelen die ze tegen vluchtelingen hadden heeft hij ontkracht. Voor Emmason voelt het koor ondertussen als familie. De passie voor muziek is hier de verbindende factor. De media hebben Emmason ook als nieuwe lieveling ontdekt, en de concerten van het koor trekken meer bezoekers dan ooit in hun 170 jarige bestaan.

Naast voorbeelden in de (social) media[ii] vind ik ook voorbeelden uit mijn eigen omgeving. Zoals het kleine wonder van het Syrische meisje in de kleuterschool waar mijn moeder werkt. Wekenlang zat ze in haar eentje in een hoek te spelen en zei geen woord, wat mijn moeder en haar collega’s ook probeerden. Ze begreep en sprak geen enkel woord Duits. Tot mijn moeder op een dag een liedje met een groep kinderen instudeerde. Opeens zag ze haar met stralende ogen meeklappen en het ritme meestampen. En ze zong mee! Dat ze de taal niet kende maakte voor even niets uit.

Ook het concept compassie zie ik terug. Het komt heel duidelijk naar voren in het verhaal van mijn studievriend Thomas die in Italië in een boerderij in een bos leeft. Hij is daar bezig met een natuurverbindingsproject iii en met projecten rondom positieve psychologie. In zijn vrije tijd helpt hij vluchtelingen. Op de middagen waarop hij in een dorpje verderop jonge vluchtelingen helpt drinkt hij ’s middags een kopje koffie. De eigenaar liet zich erg negatief uit over vluchtelingen en snapte maar niet wat hij had ‘met deze vreemdelingen’. Thomas dacht erover na om niet meer naar deze koffietent terug te gaan wegens die opmerkingen. Maar hij bedacht zich. In plaats daarvan bleef hij juist daar aan de bar zijn koffie  drinken en vertelde de eigenaar elke keer persoonlijke verhalen over de vluchtelingen. Waar ze vandaag kwamen, wat ze hadden meegemaakt, waar ze goed in waren. En op een dag vroeg de eigenaar hem of de vluchtelingen wellicht oude kleding nodig hadden, hij had nog wat liggen. Thomas bracht de kleding naar de jonge vluchtelingen. Toen hij de volgende week terugkwam vertelde de eigenaar met stralende ogen dat hij ‘de jongens’ had zien lopen, met zijn schoenen aan! Zij waren gaan voetballen. De eerst zo racistische man was heel trots op zijn eigen manier van hulp aan vluchtelingen.

Ik denk dat velen van jullie ook zo’n verhaal kennen. Of let er anders even op of je de komende tijd zo’n verhaal kunt vinden.

In oktober zal ik klaar zijn met mijn promotie. Het is mijn droom om in de toekomst onderzoek te doen naar positieve psychologie en vluchtelingen. Veerkracht, talenten kunnen benutten, zich waardevol voelen, dingen die we allemaal nodig hebben, en vluchtelingen al helemaal.


[i] http://www.welt.de/politik/deutschland/article147207418/Asylbewerber-ist-der-Star-eines-bayerischen-Chores.html
[ii] https://www.facebook.com/positieveervaringenmetvluchtelingen/
iii [1] http://salvaj.org/about-us/                          

 

Laura Weis

 

Laura Weiss is onderzoeker binnen de positieve psychologie. Ze heeft twee masters in de psychologie en zat in de eerste groep die werd opgeleid als positieve psycholoog in Nederland. Zij promoveert aan de Universiteit Twente in het Centre for eHealth and Well-being Research. Haar expertise en onderzoeksinteresse liggen bij het bevorderen van het welbevinden van kwetsbare mensen. Tijdens haar promotietraject onderzoekt zij de effecten van de Geluksroute, een positief psychologische interventie gericht op eenzame mensen met gezondheidsklachten. De Geluksroute helpt mensen door ze iets te laten doen waar ze een passie voor hebben. Door iets te doen waar ze intrinsiek voor gemotiveerd zijn winnen ze de regie over hun eigen leven terug, voelen zich weer verbonden met anderen en hebben weer het gevoel ergens goed in te zijn. Laura geeft les en begeleidt studenten binnen de master ‘Positieve Psychologie en Technologie’. In 2015 was zij betrokken bij het opzetten van de eerste internationale summer school en festival op de UT, CuriousU, en was trackleader van de track ‘A boost for health and happiness’.

                         


Geef hieronder uw reactie op dit nieuwsitem

Leave this one empty:
Naam:
Don't fill in data here:
Reactie:
Don't put anythin in here:
CAPTCHA Image
Neem de code over

Jan Groener - 02 juni 2016

Dag Laura, een mooi en krachtig verhaal. Wederom toon je aan dat verhalen een ongekende kracht kennen en ruimte bieden voor ander perspectief. Ik zie je voorbeelden ook dichter bij huis, aanspreken op talent en het waarderen er van geeft ook weer (hernieuwd) nieuw perspectief. Ik zit in een nieuw project "Baanbrekend Landschap" waar we mensen met afstand tot de arbeidsmarkt via landschapsonderhoud helpen weer vitaal te worden, de talenten weer te leren waarderen en ruimte ontdekken om anders naar de eigen situatie te kijken. Ik ben daarbij verbaasd geraakt over het positieve effect van fysieke arbeid in de natuur op de deelnemers. Naast natuurlijk oprecht en mooi contact met de begeleiders. Daarnaast is ook het omgekeerde aan de hand. Bij de participanten uit de markt wordt ook de beweging van de markt richting de mensen in gang gezet. Dit brengt denk ik de zaak (mensen met afstand tot de arbeidsmarkt) wat meer in evenwicht en is positiever. Veel succes.


Ruud - 31 mei 2016

Ha laura, mooi verhaal, herken het helemaal. Ik ben cultuurpsycholoog, docent en parttime journalist. Heb inmiddels 8 artikelen geschreven over 100 eritrese weesjongens in lent. 10 jongens zitten in een talententeam. Een buurtcomitee helpt ze met veel compassie. Kortom, mocht je onderzoek willen doen.... Wellicht kan ik je helpen... Groet en succes met je goede werk...


De Crem Monika - 31 mei 2016

Beste Laura Fantastisch dat je droom ligt in de verbinding tussen vluchtelingen en positieve psychologie. Ik wens u nu al alle succes toe en maak je droom waar! Monika

    Uw internetbrowser is verouderd.

    Voor een goede weergave is een recente versie van uw browser vereist.