Flourishing in relatie tot de natuurlijke omgeving

Flourishing wordt meestal beschreven vanuit het perspectief van het individu: hoe mensen zich voelen, functioneren en betekenis ervaren. Onderzoekers van de University of Oxford verbreden die blik. Zij introduceren het concept ecological-collective flourishing – kortweg e-co-flourishing – waarin niet alleen het floreren van mensen centraal staat, maar ook hun verbondenheid met elkaar en met de natuurlijke omgeving.

Een bijbehorende umbrella review bracht negen systematische reviews samen naar de mechanismen die een rol kunnen spelen op het raakvlak van mens en natuur. De sterkste aanwijzingen zijn er voor psychologische mechanismen, zoals het herstellen van aandacht en het verminderen van stress. Ook sociale verbondenheid, lichamelijke activiteit en de kwaliteit van de leefomgeving lijken een rol te spelen. Tegelijkertijd zijn de onderzoekers voorzichtig: het bewijs voor oorzaak en gevolg is nog beperkt en onderzoek naar de wisselwerking tussen menselijk en ecologisch floreren ontbreekt grotendeels.

Voor coaches biedt dit een interessant nieuw perspectief op natuur in begeleiding. De natuur is dan niet alleen een omgeving waarin je tot rust komt of een middel om het welzijn van de coachee te vergroten. Ze wordt onderdeel van een groter geheel waarin menselijk welzijn en de gezondheid van onze leefomgeving met elkaar verbonden zijn.

Meer weten?
Lees de open access-publicatie Mechanisms underpinning flourishing at the interface of humans and other natural entities: an umbrella review en het bijbehorende Personal View over ecological-collective flourishing in The Lancet Planetary Health.

Referentie
Maloney, S., Moore, J., Wilhelm, K., Montero-Marin, J., Hinze, V.,  … Kuyken, W. (2026). Ecological-collective-flourishing (e-co-flourishing): A framework to guide innovation and research. The Lancet Planetary Health, 101490. https://doi.org/10.1016/j.lanplh.2026.101490